1 Adriana Nichting

Wie is Adriana Nichting?

In de jaren ’70 en ’80 studeerde ik in Utrecht: Nederlands aan de universiteit (doctoraal), drama en monumentale vormgeving aan de hogeschool (hbo-diploma drama en beeldend). Ik ben mijn hele leven blijven ‘doorleren’, Rietveld-academie A’dam, studiereizen en workshops ICT, 3D-printing en schrijf- en interviewtechnieken bv. Vanaf 1975 combineerde ik een baan (in het onderwijs) met eigen beeldend werk. Nu ik met pensioen ben heb ik alle tijd voor de kunst.

Het leven, de wereld rondom mij is mijn inspiratiebron. Terugkerende onderwerpen zijn (dikke) vrouwen, kastjes/kistjes, dieren en verhalen/gedichten.

Ik heb niet voor niets naast de kunstacademie ook een dramaopleiding gedaan en Nederlands gestudeerd: ik heb iets met teksten en maak vaak “kastjes”, een soort minitheaters/kijkdozen.

Ik ben geen hakker, maar een bouwer. Dat is een andere manier van denken/kijken/werken: ik werk van binnen naar buiten, niet van buiten naar binnen. Ik ben een keramiste (lid van de NVK), ik werk met klei, en soms met was, aangevuld met hout, glas, ijzer, perspex ed.

Ik wil iets unieks maken dat tevens universeel is. Het streven is verwondering op te roepen.

Als docent/begeleider, als onderwijsinspecteur maar ook als kunstenaar probeer je mensen te doorgronden. Ik ben een “beroepskijker”. In beide gevallen, als inspecteur en als kunstenaar, is het de kunst om in korte tijd een beeld te krijgen, dingen te “doorzien”. Ik verheug me er op binnenkort andere mensen weer te verrassen met nieuwe beelden/doorkijkjes.

2 Pleun Moons

Wie is Pleun Moons?

Mijn schilderijen maken een kleurrijke tuin; van de wilde en beweeglijke veldbloemen in de zomer, de uitgebloeide zonnebloemen in de herfst tot de winterse verstilde bodem waar het nieuwe leven in het voorjaar weer uit voortkomt.

In 2019 ben ik afgestudeerd als autonoom beeldend kunstenaar van Maastricht Institute of Arts, en momenteel volg ik een minor Kunst en Humanistiek in een voormalig klooster in Zuid-Limburg. Sinds maart 2020 heeft de tuin zich ontwikkeld tot een belangrijk motief in mijn werk. De manier waarop natuur en cultuur elkaar ontmoeten in het tuinieren maakt dat de tuin fungeert als metafoor voor onze relatie tot de natuur. De tuin als paradijs is onlosmakelijk verbonden met ons menszijn en het bestaan van cultuur. Het is een plek van schoonheid, ontspanning, ontsnapping en hoop, en waar tegelijkertijd de geest en het lichaam bijeen komen.

De intimiteit van het omgaan met de planten, de grond en het verval maakt dat er een dialoog ontstaan met dat levende materiaal. De schoonheid en kwetsbaarheid van bloemen wordt vaak geprojecteerd op de vrouwelijke identiteit, waarbij er een tegenstelling is tussen het frivole, decoratieve nietige, vergankelijke versus het gevaarlijke en sensuele. Dat brengt een andere associatie van de tuin, de gewassen en de bloemen; namelijk de relatie tot de heks, wiens brouwsels kunnen genezen en vergiftigen. De kruidenkennis van vrouwen die vroeger vervolgd werden als kwaadaardige heksen stond tegelijkertijd in aanzien en betekende een vorm van zelfbeschikking. Zo konden ze miskramen opwekken of onvruchtbaarheid creëren. De tuin was en is nog steeds nauw verbonden met de indentiteit van de vrouw. Het object van de tuin draagt op zichzelf al mijn individuele expressie in zich omdat de fysieke tuin die ik creëer  de tuin waar ik inspiratie en voorbeelden uithaal, verbonden is aan mijn persoon. Dit aspect van de tuin intrigeert mij alsook de historische betekenis die onlosmakelijk is verbonden met onze cultuur: van het paradijselijke tot de heksen-achtige bewapening van planten.

Ook het concept tijd komt op vele manieren terug in de tuin, zoals vertraging, gelijktijdigheid en cyclische tijd. Die belevingen van tijd komen ook terug in mijn werk. Cyclische tijd komt het meest zichtbaar terug in de seizoenen die duidelijk mijn schilderijen beïnvloeden. Maar ook de gelijktijdige aanwezigheid van tegenstellingen als orde en wildernis, vrijheid en controle en groei en verwelking zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden in zo’n cyclus. In mijn schilderijen probeer ik in een gelaagde manier van werken die cyclische processen te laten doorwerken.

4 Linda Verkaaik

Wie is Linda Verkaaik?

Linda Verkaaik volgde haar opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Utrecht en vervolgens aan de Rijksacademie te Amsterdam. De veelzijdig uitgewerkte thema’s in het werk van deze vormgeefster, tonen niet alleen een uitgestrekt, vakgebied, maar laten ook een scala aan intensief, creatief onderzoek zien.

Wars van modes, ontwikkelde Linda Verkaaik een heel eigen, expressieve stijl. Op een haast schilderachtige manier verweeft ze metaal, glas en mozaïek tot ruimtelijke beelden die de kijker omhullen of verheffen.

Hierdoor ontstaan onorthodoxe oplossingen voor de invulling van onze leefomgeving. Kleur en ornament zijn niet weg te denken in haar objecten. Naast de landschappelijke projecten die zij bijvoorbeeld in het kader van het Oerolfestival (Terschelling) uitvoerde zijn haar blijvende monumentale creaties op vele plaatsen in Nederland te zien.

Van kleine bronzen medailles, tot grote meubels in de openbare ruimte. Van landart tot film en lichtprojecties. Ze is altijd op zoek naar manieren om verbinding te maken tussen materialen, vaardigheden, mensen en de manier hoe de natuur zich manifesteert in het werk.

5 Leo Dooren

De olifant staat symbool voor kracht, hulpvaardigheid , wijsheid , trouw, geduld, geluk, mentale kracht en ontwaken, ouderzorg, gezelschap, loyaliteit en gemeenschap. Hiermee is er een zekere relatie tussen Zilver en de Olifant.

Voor Leo Dooren is de olifant een symbool voor wat de mens in de basis wezenlijk is.

Met deze installatie wil hij de kijker dwingen om, vanuit een ogenschijnlijke abstracte chaos, een moment van herkenning te ervaren door de olifant te zien en dan ontwaakt met het bewust worden van de mooie eigenschappen die ook aanwezig zijn in de mens.

Wie is Leo Dooren?

Leo Dooren, geboren in Rhodesië (Zimbabwe), is in zijn 8e levensjaar geëmigreerd naar Nederland; een kunstenaar met Afrikaanse “roots”.

Na zijn studie werktuigbouwkunde en enkele jaren gewerkt te hebben als ingenieur, besloot hij op zijn 29e een ander pad in te slaan. Na zijn studie tandheelkunde en het runnen van zijn eigen tandartsenpraktijk ging het roer na 20 jaar nogmaals om. Sinds 2015 richt hij zich hoofdzakelijk op zijn kunstzinnige passie. Al van jongs af aan was hij bezig met tekenen, fotograferen en het maken van kleine installaties en beelden. De drang om zich kunstzinnig te uitten was onbewust altijd al aanwezig. Sinds die tijd richt hij zijn aandacht nagenoeg voltijds aan het ontwikkelen en tot uiting brengen van zijn kunstzinnig-beeldende gedachtegoed.

Leo is als kunstenaar autodidact, maar is in 2021 afgestudeerd aan de Kunstacademie in Haarlem. Zijn werk omvat een breed palet aan schilder- en tekenwerk, maar ook installaties en beelden.

Terugkerende thema’s zijn “de Olifant”, maar ook veel Portretten, zowel geschilderd als in ruimtelijk beeld, waarbij emotie een belangrijke uiting is.

Ondanks zijn wetenschappelijke achtergrond werkt hij intuitief en niet berekenend. Veel van zijn werk is een mengeling van stijlen (eclectisch), in meer of mindere mate abstract en figuratief, geinspireerd door vele kunstenaars uit het (verre) verleden maar ook hedendaags.

Hij woont en werkt in Haarlem en heeft sinds drie jaar een pop-up galerie “BHAMD”, samen met nog 4 kunstenars, ook in Haarlem.

www.leodooren.com

Instagram: #leodooren

6 Paula van Middelaar

Dat mensen bewuster met het milieu omgaan en zich realiseren wat er gebeurt wanneer er iets in de gracht terecht komt, ongeacht of dit bewust of onbewust gebeurt. Wat voor verdriet iemand heeft wanneer zijn of haar fiets niet meer vindbaar is. Wanneer volle blikken bier, volle flessen wijn of een hele maaltijd in de gracht belanden (want dat heeft ze ook uit de gracht gehaald).

Dat het zowel voor het milieu als voor de eigenaar, die het misschien net heeft gekocht, heel jammer is dat het in de gracht ligt…Dat het beter was geweest dat het hout en tuinafval dat in de gracht ligt tot compost was gemaakt of had van het hout bijv. een zuil voor in je tuin gemaakt of iets anders creatiefs…

Hopelijk komt haar droom uit….. de grachten van Amersfoort vrij van vuil.

Paula van Middelaar maakt over het algemeen grote sculpturen. Hoewel zij rauw ogen, zijn ze tot in de kleinste details uitgewerkt. Paula combineert verschillende materialen, zoals betongaas, pur schuim, karton of verf uit spuitbussen. Zij werkt vanuit een idee, maar een gevonden object kan ook zomaar het begin zijn van een sculptuur.
De opgebouwde sculpturen lijken bijna om te vallen of zelfs in te storten. Deze fragiele balans vormt een mooi contrast met de aardse en bijna grimmige uitstraling van haar werk. Het roept vragen op, die niet eenduidig zijn te beantwoorden.

​Paula studeerde aan de Nieuwe Academie in Utrecht tussen 2011 en 2016.

7 Harm Bruggewert

De beweegreden om het thema “ een droom van zilver” te visualiseren tot een buste, komt voort uit de vraag: wat het zou kunnen beteken als je van zilver droomt?

Bij het zoeken naar een antwoord op deze vraag kwam Harm Bruggenwert uit bij droom psycholoog Carl Jung.

Zijn uitleg is dat het zilver gerelateerd is aan je geest en de gevechten voor harmonie en geluk in je leven. Het zilver in dromen symboliseert ook je intuïtie, vrouwelijke kant, rechtvaardigheid, zuiverheid, eigenwaarde en maan. Je bent op zoek naar rechtvaardigheid, of je wacht op rechtvaardigheid. Houd je van jezelf? Ben je trots op wie je bent geworden? Zo niet, je zou trots op je zelf moeten zijn omdat je verbazingwekkend bent. Je gebrek aan zelfvertrouwen en slecht zelfbeeld weerhoudt je ervan grotere dingen te doen en het meeste uit je leven en jezelf te halen. Het zilver in dromen heeft ook beschermende energie als symbool.

Wie is Harm Bruggenwert?

In 2013 ben ik begonnen aan de Nieuwe Akademie Utrecht (deeltijd kunstacademie voor volwassenen). In 2018 ben ik afgestudeerd en sinds die tijd combineer ik mijn fulltime baan, als bioproces technician bij het farmaceutisch bedrijf MSD, met het maken van beeldend werk of werk in opdracht.

De beelden zijn een verbeelding van de menselijke emoties mijn persoonlijke gedachten en of gebeurtenissen die ik heb mee gemaakt. Mijn beelden zijn opgebouwd uit een combinatie van figuratieve vormen, meestal delen van het menselijke lichaam,  met andere soms geometrische vormen.

De vormen snij ik uit purschuim of ik maak de vormen eerst in klei, waarvan ik mallen maak waar dan gips of acrylhars in gegoten wordt. Een metalen frame, waar de vormen aan verbonden worden, geeft het beeld stevigheid.

Door de combinatie van figuratieve vormen met andere soms geometrische vormen begeef ik mij op het grensvlak van figuratieve beelden en abstracte beelden. Dit zorgt ervoor dat het ene beeld in het maak proces formeler wordt benaderd waardoor er een abstracter beeld ontstaat en het andere beeld de figuratieve vormen een hoofdrol spelen waardoor er een meer realistisch  beeld ontstaat.

Mijn beelden variëren in maatvoering. De maatvoering komt tot stand doordat ik bij het vormen van een idee automatisch het gevoel krijg hoe groot het beeld dient te worden. Zo ook bij het beeld voor de kunstvaarroute Amersfoort is de grote ontstaan uit een gevoel met de intentie dat de maatvoering bijdraagt aan hoe het beeld beleefd wordt.

8 Anna Toss

De droom die we vaak met iets groots verbinden wordt echter bepaald door ons eigen standpunt en kan daarom ook gewoon een stuk normaliteit betekenen…

Het leven van alle dag en vrede.

De installatie (vernietiging, trauma en tranen, staan tegenover een schijnbaar perfecte wereld) heeft als doel het eigen standpunt nog eens te heroverwegen.

Wie is Anne Thoss?

Anne heeft een studio in zowel Duitsland als Nederland.

Autodidactische studie schilderen, Freelance artiest sinds 1996, Vanaf 2014 hars gieten (object dozen), Kunstprijs 2016 van de stad Emmerich (Art’Pu: l art fair), 2018 2e publieksprijs Revierkunst Zeche Ewald Herten, 2021 1e Künstler-Kunstprijs Revierkunst LWL Industriemuseum Hattingen, 2021 2e publieksprijs  Revierkunst LWL Industriemuseum Hattingen, Lid van de BBK Keulen, Solo- en groepstentoonstellingen, kunstbeurzen in Duitsland, Nederland, Italië, België, Werk in de openbare ruimte: Sculptuurpark Bad Salzhausen 2018, Installatie “… om te zien dat het gras dezelfde schaduw laat vallen …”, Grensproject 2020: “…over de tijd heen”, ter gelegenheid van de 75-jarige bevrijding Nederland van het nazi-regime.

Grensoverschrijdend veldwerk bij de Thornsche Molen, Persingen, NL / Zyfflich D.

Sculptuurpark Rees, D, 2020,  „Menschenkinder“

De werken bieden ons een vorm, waarin de esthetiek van de voorstelling de impact van onderwerpen milder maakt, zonder die naar de achtergrond te verdringen. Ze vormen stof tot nadenken en provoceren degenen die dat niet willen. Anne ziet het als haar artistieke taak om moeilijke kwesties op een visuele manier op te pakken en daarin te bemiddelen. Gegoten hars conserveert het thema symbolisch en maakt het hierdoor tegelijkertijd ‘bevroren’ en transparant. De installaties getuigen van een individuele en sociale verantwoordelijkheid. Haar beeldvorming dwingt te ontmoeten – over de grenzen heen, om te verbinden door inzichten, met respect en menselijkheid.

9 Hannah Blom

Iedereen droomt van zijn eigen plekje op deze wereld. Een folie is een droomhuisje dat je iedereen toewenst. Waar tijd is voor nadenken, reflectie, mijmeringen over de goede dingen van het leven.

De vlag hangt uit! Welkom!

Wie is Hannah Blom?

Hannah Blom maakt beelden. Beelden die verrassen, prikkelen, zoeken en spelen. Zowel figuratief als abstract wordt er gezocht naar een spannende en niet voor de hand liggende vormentaal. Lassend, lijmend, naaiend, knopend zoekt zij haar weg de ruimte in. Soms naar model, soms naar aanleiding van een opdracht, soms vrij werkend zoekt zij een weg die de vanzelfsprekendheid achter zich laat. Ook nadat een beeld klaar is moet het vragen oproepen, een open ruimte creëren voor de waarnemer. Ruimte om te spelen en mee te spelen.

Daarnaast is Hannah Docent Hedendaagse Kunst aan de Vrije Academie Beeldende Kunst (VABK)

Haar atelier is gelegen aan de rand van industrieterrein de Isselt, in Amersfoort. Het heeft een fantastisch uitzicht op een bosrand met daarachter weilanden. Hannah maakt er eigen werk, werkt er met groepen en geef er les.

hannahblom@gmail.com

10 Lisa Bast

Wie is Lisa Bast?

Lisa Bast (1995), in 2020 afgestudeerd aan de Hogeschool van de Kunsten Utrecht, Spatial Design. Lisa is iemand met een goed inlevingsvermogen en een grote innerlijke belevingswereld; essentiële eigenschappen tijdens het ontwerpproces. Dit in combinatie met een goede dosis nieuwsgierigheid en intuïtie gaat ze persoonlijke vraagstukken uit de directe omgeving aan.

In de zoektocht naar het creëren van een groter maatschappelijk bewustzijn laat Lisa ervaren wat zingeving kan betekenen voor het ontstaan van een holistische wereld.

Lisa werkt als ruimtelijk kunstenaar met minimalistische vormen, licht, rauwe materialen waarbij de dagelijkse omgeving dient als een oneindige bron vol inspiratie. Wat voor anderen heel normaal lijkt, ziet Lisa als waardevol.

11 Derk Müller

Waarom herkennen we een beeld, wat betekent dit en is het noodzakelijk een beeld te herkennen? Wat ontstaat er als deze herkenbare beelden zijn veranderd? En wat doet dit met ons als mens en onze omgeving?

Om grip te krijgen op de dingen om hem heen ontleed Derk Müller zijn omgeving. Het maken van een nieuw werk begint bij hem daarom vaak met een onderzoek naar zijn eigen omgeving en de plaats waar het kunstwerk tentoongesteld wordt. Door hem wordt alles gereduceerd tot een essentie en vanuit daar worden dingen weer opgebouwd. Zo ook het thema “Dromen van zilver”.

Dromen schuurt voor Derk aan de realiteit. Een beeld verteld per definitie de waarheid, de toeschouwer velt het oordeel. Zo is sorry in essentie alleen een beeld, waar wij als mensen een betekenis aan geven. Zo bestaan dromen in essentie alleen uit beelden, waar wij als mensen betekenis aan geven. Een droom over zilver is dan net zo waardevol als een droom over steen.

Wie is Derk Müller?

Derk Müller (1995, Winterswijk) maakt maatschappijkritische, humoristische en poëtische beelden. In 2019 studeerde Derk af aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar hij de opleiding Base For Experiment, Art & Research (Fine Art) volgde. Hier ontwikkelde hij zijn interesse voor deconstructie tot een voorliefde voor het maken van beelden. Deze beelden bestaan veelal uit objecten die wij gebruiken of zien in het dagelijks leven. De objecten hebben een aanpassing ondergaan waardoor ze ontdaan zijn van hun functie en deels onherkenbaar zijn. Vanaf zijn kindertijd is hij al geïnteresseerd in deconstructie. Het ontleden van lampen, radio’s, pennen en andere alledaagse objecten was destijds, en is nog steeds een van zijn grootste bezigheden. Voor de kunstvaarroute koos Derk de herkenbare baksteen als materiaal om mee te werken. Muurhuizen, de stadsmuur van Amersfoort die is opgebouwd uit daadwerkelijke huizen was daarvoor de aanleiding. Het beeld wat Derk creëerde voor de KVR is het resultaat van een werkperiode van 30 dagen. In deze tijd trachtte hij 1000 bakstenen te vervormen, tot elke steen het woord ‘sorry’ representeerde. Het project begon als een droom, maar werd al snel een nachtmerrie door de vele tegenslagen. Zo storte zijn werkplaats in door hevige sneeuwval en bleek het grote aantal bakstenen veel te pretentieus. Het project resulteerde in ongeveer 250 bakstenen die met de hand zijn bewerkt. De droom van zilver werd een nachtmerrie van baksteen. Echter pleit Derk dat deze nachtmerrie, de ervaring van het beeldhouwen, hem dichter bij de essentie brengt van het woord sorry.

www.derkmuller.com

Instagram @derkmiiller / @derk_muller

12 Hanneke van Broekhoven

Mobile

Aan een grote mobile hangen gevleugelde wezens, half mens half vogel. Vliegen ze of vallen ze? Zijn ze vrij of geketend? De figuren zijn gemaakt van textiel en staal. Ze zijn roestig en rafelig, ze hangen aan kettingen, sommige lijken neer te storten. Anderen maken een krachtige opwaartse beweging en lijken de zwaartekracht te tarten. Je vaart er onderdoor en kunt ze vanaf verschillende perspectieven bekijken.

De constructie die de mobile in de lucht houdt, is van staal. Het lijkt op een mobile boven een babybedje. Daarin is vaak ook muziek te horen. Deze mobile hangt achter een platenzaak: Velvet Music. Misschien kunnen we een box buiten zetten, zodat er tijdens openingstijden ook muziek te horen is.

Wie is Hanneke van Broekhoven?

Hanneke van Broekhoven maakt sculpturen van textiel en staal. Haar werk zit vol dualiteiten, zoals bloei en verval, schuld en onschuld, ruwheid en verfijning. Ze begon haar creatieve carrière als illustrator. Tijdens een opleiding bij ArtEZ in Arnhem ontdekte ze de mogelijkheden van ruimtelijk werken. Wat textiele werkvormen betreft heeft ze veel opgestoken van haar moeder.

Over het kunstwerk

Soms kun je vliegen in je droom. Je komt gemakkelijk voorbij obstakels. Als je er maar in blijft geloven. Op het moment dat je denkt ‘dit kan niet, ik droom’ stort je naar beneden.

Links:

www.hannekevb.nl

Instagram: hanneke_v_b

Facebook: https://www.facebook.com/hannekevanbroekhoventextilesculpture

https://www.facebook.com/Hanneke.vanbroekhoven.3

https://overtextielkunst.nl/2021/07/07/hanneke-van-broekhoven/

https://www.textielplus.nl/artikelen/hanneke-van-broekhoven/

https://www.dutchartsysouls.nl/2019/04/19/hanneke-van-broekhoven/

https://www.ugenda.nl/recensies/beeldend/item/12796-hannekes-hybris

13 Het Wilde Oog

Zijn levenshouding werd er één van nederigheid, armoede en oog voor dieren. De reis van Franciscus was er één naar identiteit.
Broeder Siegfried Bergmann (1932): Hij was jarenlang missionaris in Pakistan, leider van de missie van Nederlandse Franciscanen. Tot voor kort leefde hij in het klooster in Nijmegen, dat midden in een woonwijk staat. Zijn parool: ‘Broederschap is het medicijn voor de wereld.’
Dit is kernachtig de reis die broeder Siegfried als ‘blote-voeten-pater’ afgelegd heeft.
Het Wilde Oog vroeg zich af: Wat zou een spannende daad zijn voor Broeder Siegfried? En gaf het antwoord in deze foto.

Informatie over Het Wilde Oog:

Het Wilde Oog is een kunstenaarsduo dat meer dan twintig jaar composities regisseert die vastgelegd worden. Fotografisch en filmisch.

Hans Lemmerman en Inge van Run zijn theatermakers, opgeleid aan de theaterschool in Amsterdam.

We worden gedreven door het zoeken naar sterke beelden rond verdwijnend erfgoed. Bijvoorbeeld de laatste vrouwen in klederdracht. Kenmerkend aan onze werkwijze is de zoektocht naar kortsluiting in beelden. Eén die energie genereert. Energie en betekenis. Het werk van ons kan gezien worden als fotografische assemblage. Hiermee wordt een nieuwe werkelijkheid aan het licht gebracht.

Joseph Beuys is een gids voor ons. In 2019 verscheen de publicatie ‘Corrie & Joseph’.

www.hetwildeoog.nl

14 Nelleke Nieuwboer

Deze droom werkt ze uit in Afrikaanse serpentijnsteen. Haar beeld wordt een oermoeder van Afrikaanse serpentijnsteen. Zij heeft een smal, zwart gezicht en lange, dunne handen met verfijnde vingers. Ze draagt een (oer)kroon. Ze heeft twee kinderen onderaan haar rokken. waar ze beschermend haar handen op legt.
Deze oer-madonna staat in een eenvoudig altaar huisje, waarvan de zilveren pilaren aan onze DNA streng doen denken.
Boven de oermoeder, op de voorkant van het altaar huisje, staat een stralende maan.

Wie is Nelleke Nieuwboer?

Nelleke Nieuwboer heeft haar eerste kunstzinnige vorming gehad op de middelbare school. Daar werd veel aan vrije kunst gedaan, iets dat haar enorm verrijkt heeft. Zij studeerde later aan de ABK Arnhem, afdeling vrij beelden. Naast schilderen en tekenen ontwikkelde ze ook zang en theater. Iets later kwam het beeldhouwen erbij.

Nelleke heeft jarenlang een atelier- en lespraktijk in Zeist gehad, Die is inmiddels verhuisd naar Soest. De afgelopen jaren was ze actief op de Isselt te Amersfoort, met projecten van en voor kunststichting KunstRijk. De opdracht van de kunstvaarroute brengt voor Nelleke thema’s samen: De locatie ‘Roots’ komt goed overeen met het thema van Nelleke. De Afrikaanse stenen worden door Nelleke beklopt en beluisterd. Het verhaal mag zich zelf tonen. Ze brengt in beeld:  Een Afrikaanse (ROOTS) oermoeder, zilveren droom- draad-verbinding via bijzonder mitochondrisch DNA.

15 Anja Fredin

Het feit dat er in de winkel modeltreinen worden verkocht vormt een extra verbinding tussen locatie en materiaal. De reflexlijnen reflecteren heel letterlijk naar de thema Droom van Zilver. Vandaar ook de titel Silverlinings.

De definitie van de Engelse uitdrukking Silver lining is een troostend of hoopvol vooruitzicht. Een lichtpuntje. De term wordt gebruikt als u de hoopvolle kant van een situatie wilt benadrukken, dat zelfs de ergste gebeurtenissen of situaties een positief aspect kunnen hebben. Die gedachte is zeker mooi in deze tijd.

Wie is Anja Fredin?

Geboren en opgegroeid in Denemarken. Woont en werkt in Nederland sinds 1996 en is afgestudeerd in 2019 aan de Hogeschool van de Kunsten Utrecht, Fine Art.

Ik ben een verzamelaar met een voorliefde voor de rauwe schoonheid van simpele materialen. Die alledaagse materialen kom ik tegen overal waar ik me begeef. Ook gebruik ik graag de omgeving als materiaal, waardoor het werk en de omgeving vaak onderdeel worden van elkaar. Ik combineer en geef ze opnieuw vorm zodat er een nieuwe realiteit ontstaat.

Begrippen als vergankelijkheid, nutteloosheid, veranderlijkheid en de kwetsbaarheid van het leven fascineert mij en speelt altijd een rol in mijn manier van waarnemen en maken. Daarbij zoek ik naar de juiste vragen en niet naar conclusies. Ik wil zo een plek creëren waar de bezoeker of toeschouwer de kans krijgt om tijd en ruimte opnieuw te ervaren en eigen associaties, ervaringen en verhalen te ontdekken.